Αναλυτικός τρόπος βαθμολόγησης έκθεσης

 

Μία έκθεση μπορεί να βαθμολογηθεί αναλυτικά με βάση 5 ενότητες, που για την καθεμία ισχύει ένας συντελεστής βαρύτητας:

1. Περιεχόμενο (0-20 Χ 3) = Α

2. Διάρθρωση νοημάτων (0-20 Χ 2) = Β

3. Διατύπωση (0-20 Χ 2) = Γ

4. Σύνταξη (0-20 Χ 2) = Δ

5. Εμφάνιση (0-20 Χ 1) = Ε

Ο τελικός βαθμός προκύπτει από το άθροισμα των 5 βαθμών διαιρούμενο με το 10, δηλαδή:

Α+Β+Γ+Δ+Ε / 10

 

1. Περιεχόμενο

1. Περιεχόμενο

α. Άριστο

(19-20)

β. Πολύ καλό

(16-18)

γ. Καλό

(13-15)

δ. Μέτριο

(10-12)

ε. Ελλιπές

(0-9 )

- Το θέμα αντιμετωπίζεται από όλες τις δυνατές απόψεις.

-Υπάρχει πλούτος ιδεών, απόλυτα συνδεδεμένων με το θέμα.

-Αναφέρονται πρωτότυπες σκέψεις.

- Αναπτύσσονται όλες οι πτυχές του θέματος.

- Υπάρχει πλούτος ιδεών, αλλά σε μικρότερο βαθμό απ’ ό,τι στο α.

- Δεν παρατηρείται εντυπωσιακή πρωτοτυπία.

- Τα γραφόμενα έχουν άμεση σχέση με το θέμα, είναι ορθά και λογικά.

- Μερικές πτυχές του θέματος δεν αναπτύσσονται αρκετά.

- Γίνεται αναφορά χωρίς διεξοδική ανάλυση.

-Ο πλούτος των ιδεών δεν είναι πολύ μεγάλος και οι πρωτότυπες σκέψεις απουσιάζουν εντελώς.

- Βασικές πτυχές του θέματος δεν αναφέρονται ούτε σχολιάζονται καθόλου.

- Υπάρχει φτώχεια ιδεών και η τεκμηρίωση των απόψεων δεν θεωρείται ικανοποιητική.

- Αναφέρονται πολλά πράγματα άσχετα με το θέμα.

- Φτώχεια ιδεών και τεκμηρίωση στοιχειώδης ή ανύπαρκτη.

 

2. Διάρθρωση (Δομή)

2. Διάρθρωση (Δομή)

α. Άριστη

(19-20)

β. Πολύ καλή

(16-18)

γ. Καλή

(13-15)

δ. Μέτρια

(10-12)

ε. Ελλιπής

(0-9 )

- Οργάνωση των ιδεών σχεδόν τέλεια με συγκεκριμένο και σαφές σχέδιο στη διάταξη των νοημάτων.

- Αλληλουχία στις σκέψεις, οργανική σύνδεση, νοηματική και λεκτική μεταξύ των παραγράφων και των προτάσεων του κειμένου.

- Επιχειρήματα και αποδεικτικά στοιχεία αναφέρονται σε σωστή αξιολογική σειρά.

- Οργάνωση των σκέψεων και ιδεών πολύ καλή. Διαπιστώνεται ειρμός σκέψεων, αλληλουχία και λογική συνέχεια στη διάταξή τους.

- Οργανική σύδεση παραγράφων και προτάσεων σε ικανοποιητικό βαθμό.

- Μερικές παράγραφοι παρουσιάζουν αδύναμη συσχέτιση προς τα προηγούμενα και ιδιαίτερα ως προς τη λεκτική σύνδεσή τους

- Επιχειρήματα και αποδεικτικά στοιχεία αναφέρονται σε σωστή αξιολογική σειρά.

-Φαίνεται προσπάθεια να τηρηθεί κάποιο σχέδιο στη διάταξη των σκέψεων, αλλά δεν επιτυγχάνεται πάντα.

- Παράγραφοι ή προτάσεις δεν συνδέονται οργανικά με τα προηγούμενα.

- Κενά στον ειρμό των σκέψεων.

- Μεγάλη αδυναμία στη λεκτική συνύφανση των παραγράφων.

- Γενική αταξία στην παράθεση των νοημάτων.

- Δεν υπάρχει αυστηρή άλληλουχία στους συλλογισμούς και ο ειρμός των σκέψεων διακόπτεται σε αρκετά σημεία.

- Η σύνδεση των παραγράφων είναι ατελής.

- Πλήρης αταξία στην παράθεση των ιδεών και σκέψεων.

- Σύγχυση και ανακάτεμα σκέψεων σε βαθμό που δεν μπορεί να γίνει καθόλου λόγος για παραγράφους με ολοκληρωμένο νοηματικό περιεχόμενο.

- Ο ειρμός των σκέψεων υποτυπώδης ή ανύπαρκτος.

- Δεν υπάρχει εισαγωγή και επίλογος.

 

3. Διατύπωση

3. Διατύπωση

α. Άριστη

(19-20)

β. Πολύ καλή

(16-18)

γ. Καλή

(13-15)

δ. Μέτρια

(10-12)

ε. Ελλιπής

(0-9 )

- Γλώσσα ρέουσα με πλούτο λεκτικό.

- Ύφος κομψό, πυκνό, σαφές.

- Η γλώσσα ρέουσα χωρίς περιττολογίες και βερμπαλισμούς.

- Οι προτάσεις με κανονικό μέγεθος, το ύφος σαφές, φυσικό, αλλά η τεχνική κατώτερη της α.

- Το ύφος σε γενικές γραμμές σαφές και φυσικό, αλλά σε κάποια σημεία διαπιστώνονται ακυρολεξίες.

 - Κάποιες προτάσεις θα μπορούσαν να είχαν διατυπωθεί καλύτερα, αν διασπάζονταν σε μικρότερες ή αν χρησιμοποιούνταν άλλη διατύπωση.

- Οι προτάσεις ομοιόμορφες και μονότονες, συχνά μακροσκελείς με περιπεπλεγμένα νοήματα.

- Αρκετές ακυριολεξίες. Ωστόσο η ανάγνωση και κατανόηση του κειμένου δεν είναι δύσκολη.

Λόγος δύσκαμπτος, δυσνόητες προτάσεις ή πάρα πολύ απλές.

- Περιττολογίες, βαρβαρισμοί, ακυριολεξίες άφθονες.

 

4. Σύνταξη

4. Σύνταξη

         

α. Άριστη

(19-20)

β. Πολύ καλή

(16-18)

γ. Καλή

(13-15)

δ. Μέτρια

(10-12)

ε. Ελλιπής

(0-9 )

- Απουσία οποιου-δήποτε λάθους, συντακτικού, γραμματικού, στίξεως κ.λπ.

- Επιτρέπεται η παράβλεψη 1-2 λαθών στίξεως και κυρίως κομμάτων.

- Σπάνια λάθη (όχι περισσότερα από 2 ανά σελίδα), μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβάνεται κανένα σοβαρό λάθος (καταληκτικό, γνωστή λέξη κ.λπ.).

- Σπάνια λάθη (όχι περισσότερα από 2-3 ανά σελίδα) μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και ορθογραφικά ή συντακτικά λάθη μέσης βαρύτητας.

Δύο - τρία λάθη ανά σελίδα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται σοβαρά ορθογραφικά λάθη ή ασυνταξίες.

- Πολλά και σοβαρά λάθη κατά σελίδα.

 

5. Εμφάνιση

5. Εμφάνιση

α. Άριστη

(19-20)

β. Πολύ καλή

(16-18)

γ. Καλή

(13-15)

δ. Μέτρια

(10-12)

ε. Ελλιπής

(0-9 )

- Άψογη εμφάνιση.

- Καμιά μουντζούρα.

- Ευανάγνωστα, καλά γράμματα.

- Σαφής διάκριση παραγράφων.

- Το γραπτό δημιουργεί άριστη αισθητική εντύπωση.

- Γράμματα καθαρά, γραπτό προσεγμένο.

- Διάκριση παραγράφων.

- Γενικό σύνολο κάπως κατώτερο του α.

- Ευανάγνωστα γράμματα.

- Υπάρχουν μερικά σβησίματα και σε πολλά σημεία δεν φαίνεται καλά η διάκριση των παραγράφων.

- Αναγνώσιμα γράμματα με κάποια προσπάθεια.

- Λιγοστές μουντζούρες.

- Απουσία εξωτερικού χωρισμού παραγράφων.

- Δυσανάγνωστα γράμματα.

- Πολλά σβησίματα και μουντζούρες που καθιστούν δύσκολη την ανάγνωση του κειμένου.

- Παράγραφοι δεν υπάρχουν.

 

Επεξεργασία από: Κασσωτάκης Ι. Μιχάλης, Η αξιολόγηση της επιδόσεως των μαθητών, Γρηγόρης, Αθήνα, 1990.